Zorunlu Tatili Getiren Saflik

Dün akşam oturmuş gayet mutlu bir şekilde müziklerimi dinleyip, arkadaşlarımla sohbet ederken gelen bir haberle yıkıldım. Ölüm haberi miydi gelen elbette değildi. Ama emin olun ki, o anda beni mutsuz edebilecek nadir şeylerden bir tanesiydi. Bir ölüm haberi olsa "Tanrım nasıl böyle bir şey olabilir?" demezdim ama bunda dedim...



Odaya dönem arkadaşlarımdan biri girdi ve kendisine şu soruyu sordum "Bizim CE200 dersi başladı mı?". Arkadaş baktı baktı, "Saf mısın?" dedi. O anda içimden geçen aynen şu oldu "Evet safım, hem de çok!..." CE200 dersi başlamış ve 5 saha çalışmasından 2'si geçmişlere karışmıştı.

Tüm planlarımı Eylül 7'ye kadar burada kalmaya göre ayarlamış ben, şuan bu planlamaya göre ayarladığım tüm randevularımı iptal etmekle meşgulüm. Aldığım bir kaç tasarım işi, çeviri işleri ve birçok ekstra çalışma, tam tamına bir ay ertelemeye uğramış olacak.

Ama 'Alemin Polyannası' ben, kendimi daha fazla üzmemek adına bu saflığımın üzerini çeşitli güzel bahanelerle kapatmaya çalışıyorum. Ailemi bir yıldır adam akıllı görememiştim, onları görmüş olacağım. Evimiz Sinop'un bir köyünde ve doğa ile iç içe olduğu için kafamı ve ruhumu rahatlatmış olacağım. Bu süre içerisinde aklımda oluşan ama bir türlü boş vakit bulamadığım için yazıya dökememiş olduğum düşüncelerimi toparlayacağım.

Kısacası bomba gibi geri döneceğim...

Hani derler ya her işte bir hayır vardır diye, kimbilir bu da benim için en güzelidir...

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

Düşüncelerinizi Paylaştığınız İçin Teşekkürler...