Gunun Sarkisi : Sebnem Ferah - Perdeler

Sevgilim Emirgan'da kahvaltıda, ben Etiler'de bilgisayar başında. Sanmayın ki bilgisayarımdan ayrılamadığım için bu harika günü dört duvar arasında geçiriyorum (aslında dolaylı yoldan buna da bağlayabiliriz). Sadece 09.00'dan beri arayan Sevgilim'i, 1 saat sonra cevaplayabildim (uykum ağır olduğundan değil, henüz yatalı 2 saat olduğundan uyanamadım). Geciken cevaplama ile birlikte de Emirgan'daki kahvaltı sizlere ömür. Keşke sadece kahvaltı sizlere ömür olsa, benim pamuk ipliğine bağlı mutluluğum da sizlere ömür. Şu dakikalarda "dibe vurduysak ne olmuş elbet çıkarız" diyerek ruh halimden kurtulmaya çalışıyor ve bu şarkıyı sizlere armağan ediyorum.

Ve işte hayal kırıklıkları ve pişmanlıklarla başlamış bir günün şarkısı, günümün şarkısı; Şebnem Ferah ve Perdeler...

bir yanımda dopdolu yaşanmış sayfalar
bir yanımda üst üste okunmamış kitaplar
dünün yarınım hep burda küçücük adamda
susadım yoruldum ama aklım hayatta
bir yanda yorgun düşmüş yaşlanmış insanlar
bir yanımda ümitle aşka uyananlar
dünyanın her hali burda dağınık odamda
çok düştüm yaralandım ama sarıldım hayata
ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler
her yerimden çektiler beni beklettiler
dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan
her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler
bir yanımda durmadan çalışan saatler
bir yanda ağır ağır dipten gelen sesler
düşündüm buldum sandığım yüzyıllık gerçekler
hepsiyle giyindim durdum bazen büyük geldiler
bir yanda hiç susmadan konuşan dudaklar
bir yanda küsüp susmuş sessiz akıllar
dibe vurduysak ne olmuş elbet çıkarız
bir gün var bir gün yokuz kiralıkmış hayatlar
ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler
her yerimden çektiler beni beklettiler
dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan
her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

Düşüncelerinizi Paylaştığınız İçin Teşekkürler...