Ölmek, kendimi öldürmek...
Ara ara düşündüğüm,
Bu "ara ara"ların son zamanlarda iyice sıklaştığı düşünce...
Parasızlık,
Okulumun uzamış olması,
Yerine getiremediğim sözler,
Ve
Geleceğe dair umutlarımın teker teker sönmesi...
İşte bu korkunç düşünceyi kafamdan atamamamın sebepleri...

Az önce Michael Jackson'ın "This Is It" adlı filmini izledim. Bir film demek ne kadar doğrudur bilemeyeceğim ama kesinlikle izlenilmesi gereken bir yapıt, özellikle benim gibi hayranları asla kaçırmamalı.

Filmi izlerken bin türlü garip duygu içerisinde gittim geldim.
Görünüşte "O" bir ölüydü bense bir diri, gerçekte ise tam tersi...

Michael Jackson öldüğünde (25 Haziran 2009) 51 yaşındaydı. Eğer ömrü yetseydi gerçekten de unutulmayacak bir konserler dizisine imza atıp "Ben hala yaşıyorum ve hala dinamiğim!" diyecekti.
Olmadı, ömrü bitti ve gitti...

Michael'in bir 5 yılı daha olsaydı neler yapmazdı ki!
Sadece bir 5 yıl...
Çok değil, 5 yıl...

Sonra kendime baktım...
Ölmek istiyordum...
5 değil belki 50 yılım vardı önümde;
Yaşanması gereken,
Ama benim yaşamaktan vazgeçmek üzere olduğum...

Bir garip oldum...
Sanki ölmemesi gereken ama ölenlere karşı,
Sorumlu ve hatta borçlu hissettim kendimi...

Ne olursa olsun yaşamaya devam etmeye,
Ve bir daha ölmeyi düşünmemeye karar verdim...

Teşekkürler Michael Jackson,
Bana hissettirdiklerin için...

Teşekkürler Tanrım,
Verdiklerin, vermediklerin,
Ve vereceklerin için...