Depresif Melodiler


Şubat 2011

Her şeyin bittiği yerde mantıklı olmaya çalışmak ne kadar zor...
Her telefonum çaldığında sendin, mahcupluklarımın sebebi...

Kalmamıştı umutlarım...
Kaybolan, içimdeki çocuktu... Yeri dolmayacak olan...

Sığınmak için seçtiğim yerdi rüyalarım,
Aynadaki ben değildim, bir başkasıydı...

Kaybettiğin onca ben geri dönmedi...
Gelme dedim gideceksen, zamanın geldiğinde eriyeceksen...

2011-1985 = 26... Çok gençti...
Kimseler duymadı, sadece duvarlar ağladı...

Kendimden geriye ne kaldı? Bir günün gecesinde...
Ya da bir gecenin gündüzünde...

Güzel Bir Gün... Suç yok, suçlu yok...
Hayat böyle anladım... Artık zamanı karıştırdım...

Zaten yok olacağız, beklemenin lüzumu ne...
Hele de gücün yoksa devam etmeye...

Ya Sen, Ya Ben... Birimiz yapacak bunu...
Sonra ya da şimdi ne fark eder ki?

Hiç güvenme tükenmez diye,
Hayat bile sona erer günün birinde...

Acı besler, uyandırır boşvermiş bünyeyi...
Sözler sahte, hayat kısa... Ve ruhlarımız boşlukta kayıp...

Gelin dedim, gelmediler? Gidin dedim, gitmediler?
Çok mu değersizdim de, beni dinlemediler?

Geçen günler geri gelmiyor,
Kader bize neden hiç gülmüyor.

Gitmeyin üstüne, yarası çok derin.
Öfkenin ta kendisi zavallıyı delirtiyor.

Zamanla tanırsın insanları...
Sonu yokmuş gibi yaşarsın,
Geceler meze olur, dalarsın uykuya...
Gün gelir her şey biter,
Bu adam gitti gider...
Kırgın, üzgün...

Şarkılar mı sonumu hazırlayan,
Yoksa yuttuklarım mı?

Ya uykum geliyor,
Ya da her şey burada bitiyor...

Ekim 2012

Bitmedi Her Şey Orada...
O Gece Ölümü Erteledim,
Ruhumu Öldürmeyi Öğrenene Kadar...

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

Düşüncelerinizi Paylaştığınız İçin Teşekkürler...