<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>Memories on OKCKnet</title><link>/tr/tags/memories/</link><description>Recent content in Memories on OKCKnet</description><generator>Hugo</generator><language>tr</language><lastBuildDate>Mon, 27 Apr 2026 02:53:54 +0300</lastBuildDate><atom:link href="/tr/tags/memories/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>#MeToo - Sapık Bir Taksici ve Korkutucu Bir Gece</title><link>/tr/blog/life/sapik-bir-taksici-ve-korkutucu-bir-gece/</link><pubDate>Wed, 18 Oct 2017 21:09:00 +0000</pubDate><guid>/tr/blog/life/sapik-bir-taksici-ve-korkutucu-bir-gece/</guid><description>&lt;p&gt;ABD&amp;rsquo;li Hollywood filmleri yapımcısı Harvey Weinstein hakkındaki taciz iddiaları sonrasında Alyssa Milano, kadınlardan &lt;a href="https://x.com/hashtag/metoo"&gt;#MeToo&lt;/a&gt; (Ben De) etiketiyle yaşadıkları cinsel saldırı deneyimlerini paylaşmalarını istedi. Twitter&amp;rsquo;ın verilerine göre; erkekler de %30 oranında bu kampanyaya katılım gösterdi.&lt;/p&gt;
&lt;!-- more --&gt;
&lt;p&gt;Bu vesile ile #MeToo diyerek ben de başımdan geçen, korkutucu bir cinsel saldırı deneyimini paylaşmak istiyorum. Üzerinden 10 yılı aşkın süre geçti, hala gece tek başıma taksiye binmem, ayaklarıma kuvvet yürürüm.&lt;/p&gt;
&lt;h2 id="o-korkutucu-hikaye"&gt;O Korkutucu Hikaye&amp;hellip;&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;Yaşım 20&amp;hellip; Yıl 2005, aylardan Temmuz&amp;hellip;&lt;br&gt;
Arkadaşlarla Taksim&amp;rsquo;de eğlendik. Gece 2&amp;rsquo;de onlar Cihangir&amp;rsquo;deki evlerine geçtiler, bense Şişli&amp;rsquo;de kaldığım yere gideceğim. Taksim, Şişli arası yürüyerek taş çatlasa 40dk sürer, ben de başladım yürümeye.&lt;/p&gt;</description></item><item><title>Boğaziçi Üniversitesi Mezuniyet Konuşması</title><link>/tr/blog/life/bogazici-universitesi-mezuniyet-konusmasi/</link><pubDate>Sat, 05 Jul 2014 01:30:19 +0300</pubDate><guid>/tr/blog/life/bogazici-universitesi-mezuniyet-konusmasi/</guid><description>&lt;h2 id="ve-güzel-bir-hikayenin-daha-sonuna-geldik"&gt;Ve güzel bir hikayenin daha sonuna geldik…&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;Bu aslında bir son değil, bu Boğaziçi’nde kazandıklarımızı diğer insanlara ulaştırmak için yeni bir başlangıç. Bugün burada keplerimizi, baharda her biri bir başka güzel çiçeğe dönüşen tohumlar gibi havaya atacak ve başka başka hayatlarla Boğaziçili olmanın farklılığını paylaşacağız…&lt;/p&gt;</description></item><item><title>Bir Zamanlar... Parliament Sinema Kulübü...</title><link>/tr/blog/life/bir-zamanlar-parliament-sinema-kulubu/</link><pubDate>Sun, 02 Feb 2014 17:59:00 +0200</pubDate><guid>/tr/blog/life/bir-zamanlar-parliament-sinema-kulubu/</guid><description>&lt;p&gt;Aslında bu bir blog yazısı olmayacaktı, bir iki cümle yazacaktım o kadar. Sonra bir baktım kaptırdım gidiyorum, aklımda bir sürü güzel anı da canlandı, bloga dönüştüreyim dedim. Bir de kaç vakittir blogumda renkli şeyler paylaşmamıştım, hem ben biraz kafa dağıtmış olurum, hem de geçmişe ufak bir yolculuk yaparız :)&lt;/p&gt;</description></item><item><title>Kilyos'ta Dumanlı ve Korkunç Bir Gece</title><link>/tr/blog/life/kilyosta-dumanli-ve-korkunc-bir-gece/</link><pubDate>Sat, 30 Nov 2013 06:19:00 +0300</pubDate><guid>/tr/blog/life/kilyosta-dumanli-ve-korkunc-bir-gece/</guid><description>&lt;p&gt;Sadece bir hafta önce Boğaziçili bir öğrenci arkadaşımız talihsiz bir kaza sonucu ağır yaralanmış ve daha üç gün önce kaleme aldığım &amp;ldquo;&lt;a href="https://www.okck.net/2013/11/kilyosta-yasamak-ya-da-yasayamamak/"&gt;Kilyos&amp;rsquo;ta Yaşamak ya da Yaşayamamak&amp;hellip;&lt;/a&gt;&amp;rdquo; başlıklı yazımın henüz mürekkepi bile kurumamışken, dün sabaha karşı 4 sularında yine korkunç bir geceye uyandık Kilyos&amp;rsquo;ta!&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Yangın belki ufak çaplıydı ve ne mutlu ki kimse ölmedi ya da yaralanmadı ama Kilyos&amp;rsquo;ta emaneten yaşadığımızı bir kez daha gözümüze soktu yaşananlar. 2.Kilyos Yurdu, katlara dolan yoğun dumandan kimse rahatsızlanmasın diye mümkün olduğunca hızlı bir şekilde tahliye edildi ve öğrenciler saatlerce endişe içinde beklemek durumunda kaldı. Bu yazımda yaşananlardan bahsedecek, olayları değerlendirecek ve biraz da hesap soracağım bizi Kilyos&amp;rsquo;ta unutanlardan.&lt;/p&gt;</description></item><item><title>Kilyos'ta Yaşamak ya da Yaşayamamak</title><link>/tr/blog/life/kilyosta-yasamak-ya-da-yasayamamak/</link><pubDate>Tue, 26 Nov 2013 18:26:00 +0300</pubDate><guid>/tr/blog/life/kilyosta-yasamak-ya-da-yasayamamak/</guid><description>&lt;p&gt;Boğaziçi Üniversitesi Kilyos Sarıtepe Kampüsü, şehir merkezine ortalama 30 km uzaklıkta bir kampüs ve orada yaklaşık 800 öğrenci hem öğrenim görüyor hem de yaşıyor ya da yaşamaya çalışıyor. Kilyos gözlerden ırak olduğu gibi gönüllerden ırak bir kampüs ve bir dolu sorunla boğuşuyor her yıl. Sorunların çözülme hızı, sorunların oluşma hızından düşük olunca da dertler de sürekli artıyor. Ancak bu yazımda dikkat çekmek istediğim sorun, bu sorunların içinde belki de en önemlisi. Ne derler bilirsiniz, her işin başı sağlık.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>